دانش اولیه تعمیر و نگهداری و راه اندازی تبرید

1. دمای میعان
دمای چگالش سیستم کمپرسور به دمایی اطلاق می شود که مبرد در کندانسور متراکم می شود و فشار بخار مبرد مربوطه، فشار میعان است.
دمای میعان یکی از پارامترهای اصلی عملیاتی در سیکل تبرید است. برای دستگاه تبرید واقعی، با توجه به محدوده کوچک سایر پارامترهای طراحی، می توان گفت که دمای میعان مهمترین پارامتر عملیاتی است. این به طور مستقیم با اثر خنک کننده دستگاه تبرید، ایمنی و قابلیت اطمینان مرتبط است. و سطوح مصرف انرژی
2. دمای تبخیر
دمای تبخیر به دمای تبخیر مبرد و جوشیدن مبرد در اواپراتور اشاره دارد که با فشار تبخیر مربوطه مطابقت دارد. دمای تبخیر نیز یک پارامتر مهم در سیستم تبرید است.
دمای تبخیر در حالت ایده آل دمای تبرید است، اما دمای تبخیر مبرد در عملیات واقعی کمی کمتر از دمای تبرید 3 تا 5 درجه است.
3. دمای مکش
دمای مکش به دمایی اطلاق می شود که مبرد وارد کمپرسور می شود که عموماً بالاتر از دمای تبخیر است. از آنجایی که دمای تبخیر دمای اشباع مبرد و دمای مکش دمای گاز فوق گرم است، در این زمان مبرد به گاز فوق گرم تبدیل می شود. در این زمان، تفاوت بین دمای مکش و دمای تبخیر، سوپرهیت مکش است.
4. سوپرگرم
تعریف سوپرهیت: به اختلاف دما بین طرف کم فشار و بخار در لامپ حساس به دما اشاره دارد.
روش اندازه گیری سوپرهیت: فشار تبخیر را در موقعیتی که تا حد امکان نزدیک به لامپ حسگر دما است اندازه گیری کنید، قرائت شده را به دما تبدیل کنید و سپس دما را از دمای واقعی اندازه گیری شده در لامپ سنجش دما کم کنید. سوپرهیت باید بین 5-8 درجه باشد.
5. فوق خنک کننده
تعریف درجه خنک کننده ساب: تفاوت بین دمای مایع اشباع مربوط به فشار کندانسور و دمای واقعی مایع در خروجی کندانسور.
در مهندسی، فشار اگزوز به طور کلی تقریباً فشار چگالش در نظر گرفته می شود و تفاوت بین دمای مایع اشباع مربوط به فشار خروجی اگزوز و دمای مایع در خروجی کندانسور به عنوان درجه خنک کننده در نظر گرفته می شود. دلیل این تقریب این است که افت فشار در کندانسور در مقایسه با اواپراتور کم است. برای کندانسورهای هوا خنک، درجه ساب خنک کننده 3 تا 5 درجه مناسب تر است. هنگامی که سیستم تبرید به طور معمول گردش می کند، خروجی کندانسور به طور کلی دارای درجه خاصی از خنک کننده است.
6. اثر سوپرهیت مکش
اگر در مکش فوق گرما وجود نداشته باشد، ممکن است باعث شود هوای پشتی مایع را حمل کند و حتی باعث ایجاد شوک مایع ضربه ای مرطوب برای آسیب رساندن به کمپرسور شود. برای جلوگیری از این پدیده، درجه معینی از سوپرهیت مکش مورد نیاز است تا اطمینان حاصل شود که فقط بخار خشک وارد کمپرسور می شود (با توجه به ماهیت مبرد، وجود سوپرهیت به این معنی است که مبرد مایع تبخیر می شود).
با این حال، درجه حرارت بیش از حد بالا نیز دارای معایبی است. درجه حرارت بالا باعث افزایش دمای تخلیه کمپرسور (اگزوز سوپرهیت) می شود و بدتر شدن وضعیت عملکرد کمپرسور باعث کاهش طول عمر می شود. بنابراین، سوپرهیت مکش باید در محدوده خاصی کنترل شود.
شیر انبساط تفاوت دمایی بین دمای هوای برگشتی و فشار تبخیر واقعی (مرتبط با دمای اشباع) را از طریق قسمت حساس به دما که روی لوله هوای برگشتی کمپرسور یا خروجی اواپراتور قرار داده شده است (تفاوت دما برابر است با سوپرهیت هوای مکش)، و تنظیم باز شدن شیر انبساط بر اساس سوپرهیت ثابت، معادل تنظیم منبع مایع اواپراتور و در نهایت کنترل سوپرهیت مکش است.
در حال حاضر برخی از مدل ها (مانند تبدیل فرکانس چند خطی) همچنین دارای دریچه های انبساط هستند که به طور خاص درجه خنک کننده متراکم را کنترل می کنند. هنگامی که درجه ساب خنک کننده کافی نیست، باز شدن دریچه انبساط مدار ساب خنک کننده را افزایش دهید تا مقدار مایع پاشیده شده برای خنک کردن مبرد در مدار اصلی و بهبود اثر تراکم افزایش یابد.
دمای مبرد در هنگام تبخیر در اواپراتور تأثیر زیادی بر راندمان خنک کننده دارد. به ازای هر 1 درجه کاهش، قدرت باید 4 درصد افزایش یابد تا همان ظرفیت خنک کننده تولید شود. بنابراین، اگر شرایط اجازه می دهد، دمای تبخیر را به طور مناسب افزایش دهید. افزایش کارایی سیستم تبرید مفید خواهد بود.
7. تنظیم دمای تبخیر
تنظیم دمای تبخیر برای کنترل فشار تبخیر در عملکرد واقعی است، یعنی برای تنظیم مقدار فشار گیج فشار کم. در حین کار، باز شدن شیر انبساط حرارتی (یا دریچه گاز) برای تنظیم فشار کم فشار تنظیم می شود. اگر درجه باز شدن شیر انبساط زیاد باشد، دمای تبخیر افزایش می یابد، فشار پایین نیز افزایش می یابد و ظرفیت خنک کننده افزایش می یابد. اگر درجه باز شدن شیر انبساط کوچک باشد، دمای تبخیر کاهش می یابد، فشار پایین نیز کاهش می یابد و ظرفیت خنک کننده کاهش می یابد.
8. عوامل موثر بر دمای تبخیر
در عملکرد واقعی دستگاه تبرید، تغییر دمای تبخیر بسیار پیچیده است. علاوه بر اینکه مستقیماً توسط شیر انبساط (شیر دریچه گاز) کنترل می شود، با بار حرارتی جسم خنک شده، ناحیه انتقال حرارت اواپراتور و ظرفیت کمپرسور نیز مرتبط است. مربوط. هنگامی که یکی از این سه شرایط تغییر می کند، فشار تبخیر و دمای سیستم تبرید به ناچار تغییر می کند. بنابراین، برای اطمینان از عملکرد پایدار دمای تبخیر در محدوده مشخص شده، اپراتور باید تغییر دمای تبخیر را به موقع بداند. با توجه به دمای تبخیر با توجه به قانون تغییر سیستم می توان دمای تبخیر را به موقع و درست تنظیم کرد.
9. اثر بار حرارتی بر دمای تبخیر
بار حرارتی به آزاد شدن حرارت جسمی که قرار است خنک شود اشاره دارد. هنگامی که بار حرارتی افزایش می یابد و سایر شرایط بدون تغییر باقی می مانند، دمای تبخیر افزایش می یابد، فشار کم فشار نیز افزایش می یابد و سوپرهیت گاز مکش نیز افزایش می یابد. در این حالت، شیر انبساط را فقط می توان برای افزایش گردش مبرد باز کرد، اما نمی توان شیر انبساط را برای کاهش فشار پایین به دلیل افزایش فشار کم، بست. انجام این کار منجر به سوپرگرم مکش بیشتر، افزایش دمای اگزوز و بدتر شدن شرایط کار می شود. هنگام تنظیم شیر انبساط، مقدار تنظیم نباید هر بار خیلی زیاد باشد و باید برای مدت معینی پس از تنظیم کار کرد تا نشان دهد که آیا بار گرمایی و ظرفیت خنک کننده متعادل هستند یا خیر.
تاثیر تغییر انرژی کمپرسور تبرید بر دمای تبخیر. هنگامی که انرژی کمپرسور تبرید افزایش می یابد، ظرفیت مکش کمپرسور نیز متناسب با آن افزایش می یابد. هنگامی که شرایط دیگر بدون تغییر باقی می ماند، فشار بالا افزایش می یابد و فشار پایین کاهش می یابد. دمای تبخیر نیز به همین ترتیب کاهش می یابد. برای ادامه حفظ دمای تبخیر مورد نیاز فرآیند تولید، لازم است یک شیر انبساط بزرگ باز شود تا فشار پایین تا محدوده مشخص شده افزایش یابد. پس از اینکه کمپرسور تبرید انرژی را برای کارکردن برای مدتی افزایش داد، با کاهش دمای جسمی که قرار است خنک شود، دمای تبخیر و فشار کم به تدریج کاهش می‌یابد (شیر انبساط هیچ تنظیمی انجام نمی‌دهد). این به این دلیل است که دمای جسمی که قرار است خنک شود کاهش می یابد و بار حرارتی کاهش می یابد. . در این حالت نباید با افت فشار اشتباه گرفت، به این معنی که منبع مایع برای باز کردن شیر انبساط برای افزایش عرضه مایع کافی نیست. در عوض، شیر انبساط باید بسته شود تا عملکرد انرژی کمپرسور تبرید کاهش یابد.
10. اثر تغییر ناحیه انتقال حرارت بر دمای تبخیر
ناحیه انتقال حرارت عمدتاً به ناحیه تبخیر اواپراتور اشاره دارد و تغییر ناحیه انتقال حرارت عمدتاً به تغییر اندازه ناحیه تبخیر اشاره دارد. در یک دستگاه تبرید کامل، منطقه تبخیر معمولاً ثابت است، اما در عملکرد واقعی، به دلیل تامین ناکافی مایع یا تجمع روغن در اواپراتور، منطقه تبخیر دائماً در حال تغییر است. تأثیر افزایش و کاهش سطح تبخیر بر دمای تبخیر اساساً مشابه تأثیر افزایش و کاهش بار حرارتی بر دمای تبخیر است. هنگامی که منطقه تبخیر افزایش می یابد، دمای تبخیر افزایش می یابد. هنگامی که سطح تبخیر کاهش می یابد، دمای تبخیر کاهش می یابد. به منظور حفظ دمای مورد نیاز، شیر انرژی و انبساط باید تنظیم شود و اواپراتور باید تخلیه و تمیز شود تا تعادل نسبی بین منطقه انتقال حرارت و ظرفیت خنک کننده حفظ شود.
11. رابطه فشار تبخیر و دمای تبخیر
هر چه فشار تبخیر کمتر باشد (فشار کم)، دمای تبخیر کمتر می شود.
رابطه بین دمای تبخیر و ظرفیت سرمایش به این صورت است: وقتی سرعت جریان مبرد ثابت است، هر چه دمای تبخیر کمتر باشد، اختلاف دما با بار گرمایی (هوای گرم) بیشتر و ظرفیت سرمایش بیشتر می‌شود. به عبارت دیگر، هر چه فشار تبخیر کمتر باشد، ظرفیت خنک کنندگی بیشتر است و همان مبرد با جرم یکسان در دماهای مختلف تبخیر می شود و گرمای نهان تبخیر آن متفاوت است. هرچه دمای تبخیر کمتر باشد، گرمای نهان تبخیر بیشتر و ظرفیت جذب گرما قوی‌تر می‌شود.
دمای چگالش: 40 درجه، درجه سوپرهیت: 10 درجه، درجه سرمایش فرعی: 5 درجه، و سایر شرایط بدون تغییر، تاثیر تغییر دمای تبخیر بر ظرفیت خنک کننده، قدرت و COP کمپرسور.